BÜRÜMCÜK

İbn-i Batuda ve Evliya Çelebi’nin seyahatnamelerinde, bürümcüğün Anadolu’nun yüksek kaliteli bezlerinden ve üstün özellikleri nedeniyle saray için dokunduğundan söz edilmektedir. 1640 Tarihli Narh Defteri’nde bürümcük “Sade, Çubuklu, Siyah Çubuklu, Alaca, Arnavut Aynalı, Arnavut Boyalı, Serfice, Mardin ve Alaşehir Bürümcüğü” gibi yerler ile kaydedilmiştir. 1926-1935 yıllarında İzmir Valisi olarak görev yapan General Kazım Dirik’in teşvikleriyle, Buldan sınırları içindeki tüm okullarda bürümcük önlük kullanılmıştır. Anadolu dokumasına büyük bir pazar alanı açan bu uygulama 1950’ye kadar devam etmiştir. Denizli-Buldan, İzmir-Ödemiş-Birgi, Karabük, Antalya, Bilecik, Manisa-Alaşehir, Muğla, İstanbul, Mardin gibi dokuma yöreleri öne çıkmasına karşın, bürümcük tüm ülkede en yaygın biçimde dokunmuş dokumalardan biridir. Günümüzde halen birçok yerde bürümcük dokumaya devam edilmektedir. Bürümcük dokumalarda malzeme olarak doğal beyaz renkte pamuk, ipek, keten, nadiren yün kullanılmıştır. Bürümcük; normal bükümlü çözgü ve çok bükümlü atkı ile bezayağı tekniğinde dokunmaktadır. Dokuma tamamlandıktan sonra sıcak sabunlu su ile yıkanarak karakteristik yapısı olan buruşukluk özelliğini kazanmakta ve dokuma eni daralmaktadır. Bürümcük dokumalar, kazanılan bu özelliği nedeniyle özellikle iç giyiminde kullanılmaktadır. Dokumalarda desen yoktur. Bazı bürümcük örneklerinde hem çözgü hem de atkının çok bükümlü iplik kullanılarak dokunduğu da görülmektedir. Bürümcük, tek ve belirli tekniklerin kullanıldığı, malzeme farklılıkları ile dokunarak çeşitlenen ulusal dokuma kumaşlarımızdan biridir. Bürümcüğün, Şile Bezi, Buldan Bezi / Bükülü bez gibi birçok çeşidi vardır. Dokunduğu yere göre farklı isimlendirilmesine karşın, dokuma tekniği, benzer ya da aynıdır. Bürümcük dokumalar, gömlek, don/şalvar, zıbın, giysi astarı, yorgan astarı ve iç giyimi hazırlanmasında kullanılmıştır.