ANTEP KUTNU DOKUMA

Pamuk manasına gelen Arapça’da “kutn” ve İngilizce’de “cotton” kelimeleriyle aynı köke dayanan Kutnu Dokumalarının 16. yüzyıldan itibaren dokunduğuna dair bilgiler çeşitli kaynaklarda yer almaktadır. 16. yüzyılda Suriye’den göç eden aileler aracılığıyla Gaziantep’te de dokunmaya başlanan kutnu dokumacılığı, zamanla yöreye özgü karakteristik bir dokuma olarak gelişmiştir. Antep Kutnu’sunun sadece halk tarafından değil, özellikle 17. yüzyılda Osmanlı Sarayı ve saray çevresi tarafından da severek kullanılmış olduğu bilinmektedir. Gaziantep’e özgü “Antep Kutnu Dokuması” çözgü ve atkılarında malzeme olarak pamuk ve ipek ve çözgüleri ikat tekniği ile desen oluşturacak şekilde boyanarak bezayağı ya da çözgü atlası dokuma örgüsünde çizgili kumaş olarak dokunmaktadır. Kutnu Dokumalarında çözgü atlası, dimi ve bezayağı dokuma örgüleri ile ikat tekniği kullanılmaktadır. Dokuma örgüsüne, kullanılan malzemeye, çözgü-atkı sıklıklarına ve desenlerine göre değişik adlar alırlar. Mecidiye, Meydaniye, Hareli, Düz, Çiçekli, Hindiye, Kemha kutnu gibi birçok çeşidi vardır. Kutnu dokumasının, Gaziantep yanı sıra eskiden Bursa, Çorum, Diyarbakır, Edirne, Erzincan, İzmir, Manisa gibi yerlerde de dokunmuş olduğu bilinmektedir. Kutnularda beyaz, sarı, kırmızı, mor, yeşil, bordo, turuncu, pembe (nadiren), mavi, lacivert ve siyah renkler de kullanılmıştır. Kutnulardan üçetek, cepken, entari, şalvar, astarlık, bohça, yorgan yüzü, yastık ve minder yapılmıştır. Antep kutnu dokuması, tüm Anadolu ve Trakya’da geleneksel kadın giyiminde genellikle üçetek olarak kullanılmıştır. Antep Kutnu Dokuması için, Gaziantep Sanayi Odası tarafından 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu kapsamında 19.01.2015 tarihinden itibaren korunmak üzere, 199 no.lu mahreç/coğrafi işaret alınmıştır.